Het Groene Dak van Utrecht

Vanaf de buitenkant lijkt het een doorsnee huizenblok, maar als je eenmaal een voet in de tuin hebt gezet, kom je in een hele andere wereld terecht. We hebben het over Het Groene Dak, het eerste milieuvriendelijke woonproject van Utrecht. Opeens is er een oase van groen met daar middenin een gemeenschappelijk gebouw met inderdaad, het beloofde groen op het dak. De aangrenzende woningen hebben een open karakter en je voelt gewoon het plezier waarmee hier gewoond wordt. Vandaar dat er weinig verhuisd wordt hier. Of het moet intern zijn. Zoals Herma Esselink, die ons rondleidt. Toen de kinderen het huis uit waren, ruilde ze van woning om iets kleiner te wonen. Aan ergens anders wonen, denkt ze niet.

Het idee voor dit woonproject is ontstaan in de jaren tachtig en uiteindelijk gerealiseerd in 1992. De wens was om ecologisch te wonen. Tegenwoordig zijn er heel veel diverse ideeën wat duurzaamheid inhoudt en hoe je dat kunt verwezenlijken, maar in die tijd zat men al snel op één lijn als men zich bezighield met ecologisch wonen. Aan de andere kant was de tijd daar nog minder rijp voor. De woningbouwvereniging die hier heeft gebouwd, wilde bepaalde wensen niet inwilligen omdat dit te duur zou worden en omdat ze het niet gewend waren anders te doen. Wellicht dat ze in deze tijd wel op alle dagen groen hadden gekregen. Maar dit maakt de bewoners wel tot een soort pioniers die geslaagd zijn in wat ze wilden. Niet dat ze, na twintig jaar op hun lauweren kunnen rusten. Er zijn altijd nieuwe uitdagingen, zoals het onderhoud. Hoe doe je dat zo ecologisch mogelijk. En hoe houd je de betrokkenheid van weleer in stand. Dat laatste lukt hier ook goed. De sociale cohesie houden ze warm door af en toe een feestje te geven. Dat hoor je bij al dit soort projecten, de oude en de nieuwe, zo vaak; vier af en toe feest met elkaar, eet samen en dan is de basis in ieder geval goed aanwezig.

 

Veel van wat men tegenwoordig ziet in de transitiebeweging is hier aanwezig. Milieuvriendelijk en energievriendelijk bouwen, meer onderlinge betrokkenheid, samen de tuin onderhouden, een gemeenschappelijke ruimte om dingen te organiseren, maar ook om voorlichting te geven. Kennis delen en inspireren. En tegelijkertijd de vrijheid voor iedereen om zelf te bepalen welke stappen ze zetten in duurzaam leven en wonen. Op de site staat dat ze hun woonproject niet als een einddoel beschouwen maar als een stap in de goede richting. En dat is absoluut waar. Het Groene Dak laat ook zien dat alles waar we nu mee bezig zijn al eerder is opgepakt. Je zou kunnen zeggen dat elke stap die wij nu zetten, gezet worden op hetzelfde pad als waar deze mensen ook begonnen zijn. En samen gaan we nog steeds de goede richting op.

 

 

In het begin zei ik dat je je in een hele andere wereld waant zodra je de tuin binnenstapt. Maar eigenlijk stap je onze toekomst in. Een ecologisch woonproject uit de jaren tachtig laat nu zien waar wij naar op weg zijn met al onze prachtige initiatieven. En dat er niets nieuws onder de zon is (die heerlijk scheen in de tuin van Het Groene Dak) en dat mensen die het heft in eigen handen willen nemen en bewuster willen omgaan met elkaar en de aarde er altijd zijn geweest en zullen zijn. De mensen van Het Groene Dak zijn wat dat betreft de helden die het al wilden en vooral, die het al deden, toen het nog niet ‘hip’ was.

 

Bron: Transition Towns